Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/16647 K.2014/8954

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 28/12/2009 tarihinde tebliğ olunan 07/10/2009 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 07/01/2010 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ... ve temyiz inceleme talebi reddedilen ...'nun, .. köyüne giderek dokuma tezgahı satın almak için katılanlarla ayrı ayrı pazarlık yaptıkları, dokuma tezgahlarının tanesini 2.050 TL'ye satın alma hususunda anlaşmaya vardıkları, sanık ...'nin katılanlara kapora olarak 150'şer TL vererek güven sağladığı, kalan parayı da tezgahları yükledikten sonra vereceklerini beyan ettikleri, ertesi gün dokuma tezgahlarını kamyonete yükledikten sonra, sanık ...'nin

üzerlerinde para olmadığını söyleyerek Denizli Ziraat Bankasına birlikte gidip para çekerek borçlarını ödemeyi teklif ettiği, sanıkların dokuma tezgahlarının yüklü olduğu kamyonetle önde, katılanların ise kendi araçları ile arkada olmak üzere yola çıktıkları, sankların peşlerinden gelen katılanları atlatarak aldıkları tezgahların parasını ödemeden ortadan kayboldukları anlaşılmakla, eylemin katılan sayısınca dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile mahkûmiyetin kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,