Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/17404 K.2013/12880

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;

Katılan şirkete ait 06 M 9278 plakalı 1999 model aracın pert kabul edilecek şekilde hasarlı olarak tamirat için sanığın sahibi olduğu yetkili servise bırakıldığı, sanığın aracın içerisindeki sağlam parçaları başkalarına sattığı gerekçesiyle hakkında kamu davası açılıp mahkumiyetine karar verildiği halde hukuki kesintiden sonrada söz konusu aracı iade etmeyip, parçalarını satmaya devam ettiği belirtilerek açılan kamu davasında;

Yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporuna göre aracın parçalarının yerinde olduğundan bahisle sanık hakkında beraat kararı verildiği, ancak bilirkişi raporunda aracın son halinin fotoğraflanıp içerisindeki parçaların sayılmakla yetinildiği, oysa hukuki kesintiden önceki eylemle ilgili alınan bilirkişi raporunda eksik olan parçaların somut olarak belirtildiği de gözetilerek, belirtilen keşifte çekilen fotoğraflar ve sigorta şirketince 08.08.2003 tarihinde tespit edilen fotoğraflar ile aracın fiili durumu arasında bir

karşılaştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında; yeniden bilirkişi raporu alınarak sanığın ilk yargılamasından sonra araçtan parça alınıp alınmadığının açık ve denetime olanak sağlayacak şekilde tespit edilerek, elde edilecek sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi