Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/1775 K.2013/14349

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan yakınanların, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesinin 1. Fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanların sanıklarla canlı hayvan satımı için anlaştıkları, sanık ...'ın katılanlara çeşitli yerlerde hayvanlar göstererek hayvan satımı için ikna ettiği, sanıkların anlaşma çerçevesinde sanıklara kapora adı altında 19.200 TL verdikleri, ancak hayvanların teslimi için anlaşılan günde sanıkların hayvanları katılanlara teslim etmedikleri ve böylece dolandırıcılık suçunu işlediklerinin

iddia edildiği olayda; sanıkların gerçekte kendilerinin olmayan canlı hayvanları kendilerine aitmiş gibi göstererek katılanların iradesini hileli hareketlerle etkilediklerinin ve bunun neticesinde kendilerine haksız menfaat sağladıklarının dosyada bulunan tüm delillerden anlaşılması karşısında; sanıkların mahkumiyetleri yerine yerinde bulunmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,