KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/19601 E., 2014/12187 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gerekçeli kararda sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi yerine, 152/2 maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın şikayetçiye ait marangoz atölyesinde bir süre işçi olarak çalıştığı, işyeri sahibi şikayetçinin haberi olmadan kendisine tevdi edilen dört adet ..., sekiz adet dolap anahtarı, bir tornavida, bir adet açık anahtarı alıp evine götürdüğü, sanığın evinde yapılan aramada malzemelerin bulunduğu ve şikayetçiye teslim edildiği, sanığın bu eylemiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/19601, K. 2014/12187, 18 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama