Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/21515 K.2014/13878

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yokluğunda verilen mahkumiyet kararının 7201 sayılı Kanunun 35.maddesi uyarınca tebliğ edildiği tarihte sanığın cezaevinde bulunduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında yapılan tebligatın usulüne uygun yapılmadığı, bu nedenle sanığın temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

19.02.2007 günü sanık ...'nun, elektronik eşya satan Elektromarket işyerine giderek kendisini .... ilçesinde bulunan ...

İlköğretim Okulu'na yeni tayin olmuş öğretmen olarak tanıttığı, ... isimli bir şahsın evini kiraladığını söyleyip öğretmen kimlik kartı göstererek elektronik eşya alacağını ifade ettiği, gerçekte öğretmen olmadığı halde müştekinin malları teslim etmesini sağlamak amacıyla hileli davranışlarla katılanı aldatarak 930,00 TL tutarında bono imzalayarak ve bonoda ödeyecek kısmına "öğretmen" olduğunu belirterek eşya aldığı,

bu eşyaları ikinci el eşya alım satım işi yapan tanık ...'e, bir gün sonra 20.02.2007 günü 570 TL bedelle anlaşarak ve tanığa ... da öğretmen olduğunu, eş durumundan ötürü ....İline tayininin çıktığını, evinde kullanmadığı bahsi geçen eşyaları satmak istediğini söyleyerek sattığı, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlemiş olduğunun iddia edildiği olayda, sanık,müşteki ve tanık ifadesi, ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “50 gün”, ve “1000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar,