KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/2448 E., 2013/15215 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanıklar ..., ..., ... ve ...'in ... Sitesinin yöneticisi ve yönetim kurulu üyeleri oldukları, 06.08.2004 tarihli devir teslim tutanağı ile yönetimi devraldıkları, 06.08.2004 tarihli tutanak ile sanıkların siteye ait kasa defterini de teslim aldıkları, katılanlar tarafından sanıklar aleyhine ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/746 Esas sayılı dosyasında genel kurulun ve genel kurulda alınan kararların iptali için dava açıldığı, sanıkların da katılanlar aleyhine ...
3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/24 Esas sayılı dosyasında tazminat davası açtıkları, katılanların ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/24 Esas sayılı dosyasında delil olarak sitenin kasa defterini talep ettiklerinde, sanıkların ...
3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/24 Esas sayılı dosyasının 15.11.2005 tarihli oturumunda önceki yönetim tarafından kasa defteri teslim edilmediğinden ibraz edemeyeceklerini bildirmek sureti ile 06.08.2004 tarihli devir teslim tutanağı ile teslim aldıkları kasa defterini inkar ettikleri olayda; müsnet suçtan sanıkların cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil temin edilemediği ve atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/2448, K. 2013/15215, 9 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama