Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/6184 K.2012/41033

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm fıkrasında,temyize tabi hükmün kesin olduğu belirtilmek suretiyle Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6.maddeleri uyarınca başvurulacak kanun yolu ile ilgili sürenin başlangıcının ve başvuru şeklinin tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıkça gösterilmediği anlaşıldığından;suça sürüklenen çocuğun 23.02.2011 tarihli dilekçesinin süresinde yapılmış bir temyiz başvurusu olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında duruşmaların kapalı yapılması ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeden, önceki bazı duruşmaları ile hükmün verildiği son duruşmanın açık olarak yapılması, giderilme olanağı bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Somut olayda; Katılan ile suça sürüklenen çocuğun ailelerinin karşılıklı kavgası sırasında,suça sürüklenen çocuğun babasının yaralanması nedeniyle, haksız tahrik altında katılanın evinin camını kırması şeklinde gerçekleşen olayda,mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.