KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/809 E., 2013/13957 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,
1- Sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda;
Katılanın, muz serasının bakımı ve satışı için sanıkla maaş karşılığı anlaştığı, ancak sanığın sattığı muzlar karşılığında komisyoncu ...'dan 20.700 TL aldığı halde sadece 6330 TL'yi müştekiye verip geri kalan kısmını mal edindiği ve müştekinin kendisine aldığı motosikleti iade etmediği belirtilerek açılan kamu davasında;
Sanığın savunmasında mağdur adına muz işinde çalışan asıl kişinin oğlu olan...olduğunu iddia etmesine ve olay tanığı olan ...'da beyanında
mağdura verilmek üzere bir kısım muz karşılığı parayı sanık ve oğlu olan ...'a verdiğini belirtmesine göre sanığın oğlu olan ...'ın bu iddialar kapsamında tanık sıfatı ile dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/809, K. 2013/13957, 24 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama