KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/20726 E., 2014/10699 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli mala zarar verme, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tahkir içeren sözlerin sarfedildiği yer itibariyle sanık hakkında TCK'nın 125/4.maddesinin tatbik edilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması isabetsizliği, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; ... önünde kavga olduğu ihbarının aza tarafından yapılması üzerine, jandarma görevlilerinin intikali sırasında o yöne doğru koştuğu görülen ve asayiş tim komutanı tarafından tanınan sanığın, tedbir amaçlı ekip aracına davet edilip alınarak olay mahalline varıldığında; kardeşi Ünal'ın kendisini ismini bilmediği bir kişinin darp ettiğini söylemesi üzerine, sanığın sağa-sola yumruklar atarak araçtan inmesi ve bu arada...plakalı minibüsün sağ arka yan camını kırması, hakkında adli işlem yapılmak üzere tekrar araca alınmak istenildiğinde görevlileri tehdit ve hakaret etme eylemlerinin "nitelikli mala zarar verme" ve "kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret" suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/20726, K. 2014/10699, 29 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama