Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/21831 K.2015/32472

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, kimliği tespit edilemeyen meçhul şahıs ile birlikte, şikâyetçinin yanına yaklaşarak "Benim kaynanam öldü, hayır yapacağım, tanıdığın fakir kimse var mı" diye sorması ve şikâyetçi ile kaynanasının komşularının olduğunu söylemeleri üzerine, 1.200,00 TL’yi şikâyetçiye verdiği, sonrasında ise, kaynanasının 7'sinin okutulduğunu, parayı hocaya okutacağını söyleyip, parayı geri isteyerek gittiği, 10 dakika sonra şikâyetçilerin yanlarına yaklaşarak “Hoca parayı verdiğimize dair kefillik istiyor, evden bir şey getirebilir misin, teyze" diye sorduğu, bunun üzerine kolundaki 3 bileziği de çıkarıp verdiği,

sonrasında ise, marketteki erzak poşetlerini alıp gelelim diyerek yanlarından uzaklaştığının iddia ve kabul edilmesi karşısında; sübutu halinde eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,