Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/24327 K.2016/1335

"Dolandırıcılık" suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhtaç kişilere para yardımı yapacağından bahisle mağdure ile diyaloğa giren ve böyle bir tanıdığı olup olmadığını soran sanığın, olumlu cevap alınca; gerçekte tedavülden kalkmış bulunan 500 ..... değerli bir para olduğunu, kendisine 200 TL verilmesi halinde bu parayı teslim edeceğini söyleyerek, onu kandırıp haksız yarar sağlaması eyleminin "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıdaki eleştiri ve bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yüklenen suç nedeniyle tutuklu kalan sanık hakkında TCK'nın 63.maddesinin uygulanmasına, hükmün esasını oluşturan kısa kararda yer verilmemiş ise de; bu hususun (gerekçeli kararın gerekçe kısmında açıklandığı üzere) cezasının infazı aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma-kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık hak ve yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;