Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/25831 K.2016/2135

Güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın evinde otururken, bir miktar borcu kalarak 12.05.2010 tarihinde evi tahliye ettiği söylenen katılanın, diğer eşyalarını taşırken sanığa "...firmaya iade edeceğim kola dolabını rehin olarak bırakıyorum, kalan borcumu ödemeye geldiğimde geri alırım.." mezlindeki sözleri söylemesi sonrasında, sanığın buzdolabını eskiciye satması üzerine, katılanın 03.06.2010 tarihi itibariyle şikayetçi olması şeklinde gerçekleşen eylemin "güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıdaki bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma-kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde, aynı gerekçeye dayanılarak, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan temel tam gün birim sayısının asgari had aşılarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,