KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/26177 E., 2014/16292 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
13/01/2012 tarhli keşif zaptında şikayetçinin davaya katılmasına karar verildiğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanıkların evlerinin bahçesine biriken yağmur sularını bahçe duvarına koydukları giderlerle katılanın bahçesine saldıkları, böylece katılanın bahçesinde bağlı olan büyükbaş hayvanlarının altına yağmur sularının dolduğu ve hayvanların altına serili olan samanların da ıslanması sonucu zarar gördükleri iddia edilen olayda, mahkemece keşifte yapılan gözlem ve keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre sanıkların bahçesinin eğimi nedeni ile su sızıntısının olabileceği, veteriner bilirkişi tarafından düzenlenen rapora göre de; hayvanlarda bahçeye akıtıldığı iddia edilen sulardan kaynaklanan bir hastalık hali görülmediği,
samanlarda meydana gelen küflenmeninin de nemli iklim şartları ve hatalı depolama şartlarından oluşabileceğinin belirtilmesi karşısında kasten mala zarar verdiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/26177, K. 2014/16292, 14 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama