Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/26483 K.2016/2523

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, emekli olmak isteyen önceden tanıdığı katılana emeklilik işlemleri ile ilgileneceğini yeni yasa değişiklikleriyle emekli olabileceğini söyleyip 3000 TL parasını alıp işlemlerini yapmadığı şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın, sabıkasında görülen .......... ...... tarihli .... esas, ...... karar no'lu ilamın getirtildiği ancak dosyanın diğer sanığı ...... hakkında kesinleşme ve infaz bilgilerinin verildiği anlaşıldığından sanığın sabıkasında görülen ilamın sanık hakkında infaz ve kesinleşme bilgileri ile birlikte yeniden getirtilerek silinme koşullarının oluşup oluşmadığı da karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, sabıkalı olduğu gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

2-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde de değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,