Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/27757 K.2016/3776

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... ve sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki...'nin...

İlinde aracılık faaliyetleri yürüten bir firmada çalıştığı,bu esnada tanıştığı kendisinden iş bulma konusunda yardım talep eden bazı kişileri işe yerleştirebileceğini, üst düzey makamlarda tanıdıkları olduğunu beyan eden sanık ...'a 30.000 TL havale, 8.000 TL elden olmak üzere 38.000 TL para verdiği, sanıktan bir haber çıkmaması üzerine tekrar arayarak görüştüğü, sanığın bu kez müştekiyi sanık ... ile tanıştırdığı, sanık ...'in ise iş bulacak kişileri tanıdığını söylediği ...ismini kullanan ... ile tanıştırdığı,

bir süre sonra sanık ...'in arayarak 10.000 TL para vermesi gerektiğini aksi takdirde işin olmayacağını belirttiği, bunun üzerine müştekinin 6.000 TL parayı sanık ... ve ... adına posta yolu ile havale ettiği, en son sanık ...'in kendisinden 1.000 TL para istemesi üzerine sanığa vereceği 550 TL'nin seri numaralarını tutanakla emniyet görevlilerine tespit ettirdiği, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçunu işlediklerinin kabulü ile verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın suçun sübutuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,