Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/29651 K.2016/4350

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nun 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299.maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanların iş yerinden çalınan çek yaprağını ele geçirerek borcuna karşılık olmak üzere temyiz dışı sanık ...'ya vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/03/1998 gün ve 6/ 8 – 69 sayılı kararında açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı dikkate alınarak, sanığın suça konu 35.000 TL değerindeki çeki borcuna karşılık olarak vermesi nedeniyle üzerine atılı suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı ve sanık hakkında beraatine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

İddianame ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f ve 35 maddeleri gereğince dava açılmasına ve iddia makamının da mütalaasında sanık hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanmasını talep etmesine rağmen, ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,