Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/31445 K.2016/3589

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyete ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık M.. F..'nın 2009 yılının Ağustos ayında müşteki A.. K..'nın medikal sağlık cihazları alım satımı yaptığı işyerine gidip İ.. U..'a ait kimlik fotokopisi ve ikametgah belgesi suretini göstererek kendisini İ.. U.. olarak tanıtarak iş başvurusu yaptığı ve aynı tarihte işe başladığı, sonrasında müştekiden 25.000 TL değerinde şeker ölçüm aleti, tansiyon aleti vb. medikal cihazları satmak üzere aldığı ve karşılığında da İ..

U.. adını yazarak imzaladığı sahte senedi verdiği daha sonra aldığı malzemeler ile birlikte ortadan kaybolduğunun iddia edildiği olayda; sanığın sahte nüfus cüzdanı ve ikametgah senedi ibraz etmek suretiyle müştekinin yanında işe başladığı,

dolayısıyla baştan beri dolandırıcılık kastının bulunduğunun anlaşılması karşısında, eylemin temas ettiği, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen “Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle " nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,