KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/31983 E., 2016/5218 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü. Sanığın yokluğunda verilen hükmün tebliğinin yapıldığı tarihte ..... cezaevinde olması nedeniyle yapılan tebligatın usul ve yasaya aykırı olması karşısında, 25.04.2011 günlü temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheliyle birlikte şikayetçilere ait eve giderek, “Yanımda bulunan hamile kadının mevlidi var" diyerek davet etmeye çalıştığı, davete icabet etmek istememeleri üzerine de "Yanımdaki kadının çocuğu olmuyordu, okudum çocuğu oldu, sizin üzerinizde de büyü var, büyüyü bozarım" diyerek evdeki altınları istedikleri, şikayetçilerin de evde bulunan 22 ayar 8 adet bilezik, 4 adet 22 ayar altın yüzük ve 22 ayar küpeyi verdikleri, ayrıca müşteki .... de kolunda bulunan bilezikleri verdiği,
sanığın da altınları bir bez torbaya koyar gibi yaparak bez torbayı şikayetçilere verdiği ve ben daha sonra geleceğim diyerek ayrılıp geri dönmediği anlaşıldığından, eyleminin TCK’nın 158/1-a maddesinde yer alan nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, aynı kanunun 53. maddesinin uygulanmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu yönde düzelterek onama isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Her iki şikâyetçinin, sanığın hileli hareketleri sonucunda kendilerine ait olan ziynet eşyalarını aynı anda vermiş olmaları karşısında, TCK’nın 43/2. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerince cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi ile tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/31983, K. 2016/5218, 23 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama