Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/4201 K.2014/20195

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6110 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 2797 sayılı ... Kanunu’nun ceza dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir. İncelenen dosya içeriğine göre;

Müşteki ...'un 26.06.2007 günü emekli maaşını çekmek için ....

Bankası ATM’sinde bulunduğu sırada sanık ...'nın müştekinin yanına geldiği, müştekinin para çekmesini bilmediğinden dolayı sanık ...’ten yardım istediği, diğer sanık ...’in ATM yanında beklediği, sanık ...’in katılanın verdiği banka kartını aldığı, ancak el çabukluğu ile başka bir kartla değiştirerek ATM’ye bu kartı soktuğu, sonrasında müştekiye şifresini girmesini söylediği, ancak yanlış şifre girilmesi nedeniyle ATM’nin banka kartını yuttuğu, sanığın katılana bankaya gidip durumu haber vermesi gerektiğini katılana söylediği,

katılan sanığın yanından ayrılınca, sanığın katılanın kartını kullanarak katılanın hesabından 620 TL parayı çektiği ve sonrasında sanıkların olay yerinden ayrıldığının iddia olunması nedeniyle, açılan dava ile 5237 sayılı TCK'nın 245/1.maddesinde yer alan “Banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması” suçunun tavsif edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında;