Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/4562 K.2014/20817

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; avukat olan sanığın 1998 yılının sonuna kadar serbest olarak çalıştığı, 1998 yılı sonunda avukatlığa ara verdiği ve kendi isteğiyle baro kaydını sildirdiği, çalıştığı dönem içerisinde şikayetçi ile müvekkil vekil ilişkisinin bulunduğu, şikayetçinin buna dayanarak sanığı arayıp Ankara 26 icra müdürlüğünün 2001/9526 esas sayılı dosyadaki borcunu öğrenmesini istediği, sanığın borcu öğrenip kendisine bildirmesi üzerine icra dosyasına yatırılmak üzere sanığa 01.12.2005 tarihinde 2.250 TL gönderdiği sanığın bu parayı yatırmadığı,

böylece sanığın vekalet ilişkisine dayanmadan ve kendisine gönderilmek suretiyle teslim edilen 2.250 TL'yi yatırılması gereken icra dosyasına yatırmadığı ve iade de etmediği anlaşılmakla, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, eksik incelemeye dayanan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.