Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/21525 K.2015/26103

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, kuyumculuk yapan müştekinin işyerinde sahte altından yapılmış bilekliği bozdurmaya çalışarak dolandırıcılığa teşebbüs ettiğinin iddia edildiği somut olayda, sanığın söz konusu bilekliğin müteveffa babası tarafından kendisine hediye edilmiş olduğunu olay günü nakit paraya ihtiyacı olması nedeniyle bozdurmaya karar verdiğini, daha önce bilekliğin sahteliğinden haberdar olmadığını, müşteki kuyumcunun söylemesi ile öğrendiğini beyan etmiş olması karşısında, savunmasının aksine sahteliği bildiğine ve haksız menfaat elde etmek amacına yönelen suç kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı nitelikte delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.