Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/23367 K.2017/10239

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan şirkette satış sorumlusu olarak çalıştığı, bu dönem içerisinde, şirketten usulsüz mal çıkışı yaparak ve borçlu olmayan müşterileri borçlu gibi gösterip sahte bonolar tanzim ettiği, şirket mallarını satıp parasını uhdesinde tuttuğu, müşterilerden gelen paraları şirkete aktarmadığı ve müşteriler adına gönderilen malları teslim alıp başka yere satarak parasını uhdesinde tuttuğu, böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; sanığın, katılan şirkette hangi sürelerde ve hangi görevlerde çalıştığının belirlenmesi için, ilgili kayıtların getirtilmesi, bu dönem içinde ilgili şirketin yaptığı işlemlere ait ticari defterler, bilgisayar kayıtları, muhasebe kayıtları, ödeme kayıtları ve ilgili diğer evrakın tamamının getirtilerek incelenmesi, onaylı suretlerinin dosyaya konulması, sanığın düzenlediği iddia edilen bonoların asıllarının bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunması halinde belge asıllarının getirtilerek incelenmesi,

sanığın ve bonolarda borçlu olarak görünen kişilerin yazı ve imza örneklerinin usulüne uygun olarak alınarak, mukayeseye elverişli belge asıllarıyla birlikte kriminale gönderilip, söz konusu belgelerdeki yazılar ile imzaların kime ait olduğunun kesin olarak belirlenmesi, yapıldığı iddia edilen sahteciliklerde aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu belgelerin mahkeme heyeti tarafından incelenip özelliklerinin zapta geçirilmesi,

bu şekilde, sahtecilikte aldatma kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti, ilgili bonolarda borçlu olarak yer alan kişilerin mağdur sıfatıyla dinlenerek, imzaların kendilerine ait olup olmadığı, sanığın çalıştığı şirkete borçlarının bulunup bulunmadığının sorulması, sanığın, katılan şirket yetkililerinin rızası dışında mal satıp parasını uhdesinde tuttuğu ve gelen paraları da katılan şirkete iade etmediği iddia edilmekle, buna dair belgelerin dosyaya konulması, hangi tarihte ve ne kadar paranın uhdede tutulduğunun belirlenmesi, sanığın, değişik tarihlerde olmak üzere, şirketi ne kadar zarara uğrattığının kesin olarak tespit edilmesi,

sanık ve katılan arasında devam eden hukuk ve ceza davalarının bulunduğu belirtilmekle ilgili dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi, onaylı suretlerinin dosyaya konulması, bütün bilgi ve belgelerin toplanmasından sonra dosyanın, içinde muhasebeci bilirkişi, mali müşavir ve Sayıştay denetçisinin de bulunduğu bilirkişi kuruluna tevdiinin sağlanarak, sanığın uhdesinde para tutup tutmadığı, şirketin zararının ne kadar olduğu,

bu konudaki belgelerin neler olduğu hususlarında denetime elverişli ve ayrıntılı bir rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden ve Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 maddeleri ile 1412 sayılı CMUK'nın 308/7 maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde, mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

sanık ve katılan beyanları ile delillerin neler olduğuna yer verilmesi ve ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

a-Resmi belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçları açısından gerçek içtima hükümlerinin uygulanacağı, sahtecilik suçunun, diğer suçun unsuru olarak kabul edilemeyeceği dikkate alınarak, koşullarının oluşması halinde iki ayrı suçtan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek bir suçtan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

b-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,