Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/24875 K.2017/10926

Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

...r Lisesi'nde veri hazırlama kontrol işletmeni olarak çalışan sanığın, girdiği ekonomik sıkıntıdan kurtulmak amacıyla müşteki ...'ndan tüketici kredisi çekmek istediği, aynı okulda çalışan arkadaşları ... ve katılan ...'ın sanığa kefil olmayı kabul ettikleri, ancak sanığın ve ... maaşında başka icra kesintileri olması ve bu nedenle bankaca verilecek kredinin düşük olacağı düşüncesi ile sanık tarafından yetkisi olmadığı halde kendisi ve kefillerine ilişkin maaş bordrosu düzenlediği,

bu bordrolarda “... maaşında her hangi bir haciz ve kesinti olmadığına” ve “kendi maaşında da askerlik borçlanması dışında kesinti olmadığına” dair şerhler düşüp, okul yetkilileri .... ve ... adına bordroları imzalayarak, okulun mührü ile onaylayıp, müşteki bankadan 10.000 TL kredi çektiği, ancak çektiği kredi borcunu bir süre sonra ödememesi nedeni ile katılan ...'ın maaşına haciz konulduğu, sanığın bu surette nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1) Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığın bir biri ile çelişen, suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, suça konu bordrolar üzerindeki imzaların okul yetkililerine ait olmadığına ilişkin alınan kriminal rapor ve suça konu bordroların sanık tarafından çekilen kredi ekinde bankaya ibraz edilmesi karşısında, resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına ve sübuta ermediğine, katılanın ise eksik ceza tayinine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2) Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d,e,j-son maddesi gereğince hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın 3 yıldan az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini, suçtan zarar gören ...'nın aleyhe temyizi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde, adli para cezası belirlenirken, tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5275 sayılı Kanunun 106.maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan elde olunan haksız yararın iki katı esas alınmak suretiyle ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığın, elde edilen haksız menfaat miktarı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e-j, son maddesi gereğince "1.000 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,