Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/10085 K.2018/5320

2-Sanık ... hakkında; TCK.nın 157/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından, sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm, adı geçen sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bolu ilinde ikamet eden ve evlenmek isteyen katılanın, Hatay ilinden evli olduğunu bildiği sanık ...’a ulaşarak kendisine eş bulmasını istediği, adı geçen sanığın da bu teklifi kabul ederek katılan ile birlikte Hatay iline gittikleri ancak kimseyi bulamadıkları, daha sonra birlikte Gaziantep’e giderek sanık ...’yı buldukları, sanık ...’nın akrabalarının isteği doğrultusunda sanık ...’ya bir miktar altın takı aldıkları, katılanın sanık ... ile birlikte Bolu’ya döndüğü, adı geçene Bolu’da bir miktar daha altın takı aldığı, akrabalarına da 6000 TL para gönderdiği ve birlikte yaşamaya başladıkları, yaklaşık bir hafta sonra katılanın camiye gitmesi üzerine sanık ...’nın takılarla beraber evden ayrıldığı ve otogarda yakalandığının iddia edildiği somut olayda,

A)Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya kapsamında alınan beyanlara göre göre sanığın diğer sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğinin sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter nitelikte delil elde edilemediğinin mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,