Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/11259 K.2018/6469

Güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Suça sürüklenen çocuğun katılana ait iş yerinde çalıştığı, katılanın başka bir işi nedeni ile suça sürüklenen çocuğu kendisine ait araçta bırakarak ayrıldığı sırada, suça sürüklenen çocuğun arabanın torpido gözünde bulunan 12.000 TL parayı alarak kaçtığı şeklinde iddia ve kabul olunan somut olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere, suça konu eşyaların zilyetliğin devredilmemiş olması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de,

1) Suça sürüklenen çocuğa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

2) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı maddenin 3.fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

3) Mahkemece dayanılan, suçun işleniş biçimi ve failin kastının ağırlığı gerekçelerine göre, temel cezasının tayininde 5237 sayılı TCK'nın 3. ve 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler ve suça konu değer esas alınarak takdirin kullanılmasıyla alt ve üst sınırlar arasında makul bir belirleme yapılması gerekirken, suça sürüklenen çocuğun paranın büyük kısmını iade ettiği de dikkate alınmaksızın, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak, hapis ve adli para cezasının alt sınırın çok üzerinde tayini ile yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunması,