Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/6935 K.2018/5274

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın kendisini olarak tanıtarak ve ... isimli şahıs adına hareket ettiğini belirterek katılan ile fidan alımı konusunda pazarlık yaptığı ve katılanın güvenini sağlamak amacıyla keşidecisi ..., muhatabı İnş. San. Tic.

A.Ş. olan 31.08.2009 tarihli ve 15.500 TL bedelli çekin fotokopisini verdiği, katılanın çek fotokopisini İş Bankası şubesine götürerek sorgulattığı ve çekin güvenilir olduğunu banka yetkililerinden öğrendikten sonra katılanın olay tarihinde 140 adet 8-10 cm kalınlığında, 185 adet 12-14 cm kalınlığında ıhlamur fidanını teslim ettiği ve sanıktan çekin aslını aldığı, fidanların şoför olan tanık ...'ın sevk ve idaresindeki kamyon ile birlikte sanık nezaretinde Konya ili Akşehir ilçesi sınırlarında bulunan ve açık adresi tespit edilemeyen bir depoya indirildiği,

tanığın nakliye parasını sanıktan alamaması üzerine katılanın telefonla arayıp durumu anlattığı, katılanın yaptığı araştırmada çek sahibi bilgilerinin doğru olmadığını ve çekin sahte olarak düzenlendiğini öğrendiğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, kasten işlemiş olduğu nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hakkında, TCK'nın 53/1, 2, 3 madde ve fıkralarının uygulanmamasının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

1- Sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün ONANMASINA,

2- Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak;

a) 5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

b) Adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, son maddesi gereğince 1550 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,