Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/1117 K.2016/5626

Dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçi ...'ı telefonla arayarak, kendisini polis olarak tanıtıp kimliğinin ve kullanmış olduğu telefon numarasının terör örgütü üyelerinin eline geçtiğini, kimliği üzerinden doğu illerinde terör örgütü adına birçok kişiye tehdit mektupları gönderildiğini, adına bankadan para çekilmeye çalışıldığını, bu konu ile ilgili operasyon yapılacağını, yardımcı olması gerektiğini söyleyerek kandırıp 20.000 TL parayı ....bulunan hesabına havale yaptırdığı ve parayı çektiği,

ayrıca altın ve birkişinin kredi kartlarını değişik zamanda istediği yere koydurarak buradan aldığı yine şikayetçi ...'yı da aynı şekilde aldatıp kendisine ait hesaplara 8.500 TL göndertip paraları çektiği şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; müşteki ...’a karşı eylemleri nedeniyle kurulan hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “1000 gün”, ”1250 gün”, ”1041 gün” ve “20.820 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“, ”6 gün”, ”5gün” ve “100 TL“;