Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/12277 K.2020/474

2- Özel belgede sahtecilik suçu yönünden; TCK’nın 207/1, 62/1, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mağdur ...'nin eniştesi olduğu, sanığın eniştesinin evinden eniştesine ait nüfus cüzdan fotokopisini aldığı ve tanımadığı bir kişiye bu fotokopiyi vererek tamamen sahte olarak suça konu bu cüzdanı elde ettiği ve sahte nüfus cüzdan fotokopisi ile ...ilçesindeki Avea bayiinden eniştesi olan ... adına bir adet faturalı hat aldığı, bu hattın borcunun ödenmemesi nedeni ile mağdur ...'nin bu durumu öğrendiği, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1)Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde; sanığın ikrarı, mağdur bayanı ile tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkemece verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanığın eniştesinin evinden eniştesine ait nüfus cüzdan fotokopisini aldığı ve tanımadığı bir kişiye bu fotokopiyi vererek tamamen sahte olarak suça konu bu nüfus cüzdanını elde ettiği ve sahte nüfus cüzdan fotokopisi ile ...ilçesindeki Avea bayiinden eniştesi olan ... adına bir adet faturalı hat aldığının iddia edildiği olayda;

10/11/2008 gün ve 27050 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında;

sanığın eyleminin özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Kanun'un 56/2. maddesi delaletiyle 63/10. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve bu hükmün TCK'nın 75. maddesi uyarınca ön ödemeye tabi olduğu gözetilerek, sanığa ön ödeme önerisinde bulunulduktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, suçun hukuki vasfında hataya düşülerek özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,