Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/14263 K.2018/9128

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, beraat kararının gerekçesine yönelik olduğunun tespitiyle yapılan incelemede;

Kendisini sürücü kursunun müdürü olarak tanıtan sanığın, katılandan 375 TL para aldığı, katılanın kursa kaydının yapıldığı ve sınavlara girmesine karşın, katılan tarafından sanığa verilen kurs ücretinin sürücü kursuna teslim edilmeyip mal edinilmek suretiyle sanığın katılana karşı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edildiği olayda; katılanın, sanığa verdiği para nedeniyle sürücü kursuna kaydının yapıldığı ve sınavlara girdiği, bu haliyle dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın eyleminin sürücü kursuna karşı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu yönünden değerlendirilmesi gerektiği, ancak bu konuda açılmış bir kamu davası olmaması karşısında, sanığın dolandırıcılık suçundan beraatine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gerekçeli kararda, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği belirtildiği halde, hükümde CMK'nın 223/2-a maddesi yerine anılan Yasanın 223/2-e maddesiyle uygulama yapılması suretiyle, gerekçeli karar ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “sanığın atılı suçu işlediği hususunda şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği bu nedenle sanığın atılı suçu işlediği hususunda şüphe oluştuğu anlaşıldığından müsnet suçtan CMK 223/2-e maddesi gereğince beraatine,” cümlesinin çıkartılarak,