Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/25796 K.2020/11108

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar müdafi ve sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların gerçekte kaybolmadıklarını bildikleri suça konu 05/06/2007 tarihli, sanık ... adına düzenlenmiş ve sanık ...'nın cirosu olan 15.540 YTL'lik çeki katılana verdikleri, keşide tarihinden yaklaşık 1 hafta önce sanık ...'ın ve keşide tarihinde sanık ...'a vekaleten sanık ...'in, bankaya çekin kaybolduğuna dair dilekçe verdikleri, ibrazında çekin ödemeden men talimatı nedeniyle ödenmediği, bu suretle üzerilerine atılı banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

ev hanımı olan sanık ...'ın iş yerini fiilen ve aldığı vekaletle eşi sanık ...'in yürüttüğü, ...in suça konu sanık ...'ın hesabına bağlı çeki aralarında sürekli alacak-borç ilişkisi olan tanık Süleyman'a borcunun bir kısmını ödemek amacıyla verdiği, tanığın da müştekiye çeki verdiği anlaşıldığından,

ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/03/1998 tarih ve 6/ 8-69 E. K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gibi, suça konu çekin sanığın ev hanımı olan eşinin adına ve onun bilgisi dahilinde keşide etmesi karşısında ticari ilişki sırasında iddiaya konu çek kullanılsa dahi dolandırıcılık suçuna vücut vermeyeceği dikkate alınarak sanıkların atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,