Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/26245 K.2020/11267

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma evresinde duruşmada yöntemine uygun şekilde haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören müşteki Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyiz dilekçesi ile katılma iradesini açıkça ortaya koyduğunun anlaşılması karşısında; Ceza Genel Kurulu'nun 19/10/2010 tarih 2010/9-149 Esas ve 2010/205 Karar sayılı kararı ışığı altında, CMK'nın 237/2 maddesi hükmü nazara alınarak, müşteki Sosyal Güvenlik Kurumu'nun doğrudan doğruya suçtan zarar görmesi nedeniyle davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ... ile ...'in “... Paz. Ltd. Şti.” nin sahibi, ortağı ve yetkilileri oldukları, diğer tüm sanıkların fiilen işyerinde çalışmamalarına rağmen bu sanıklar işyerinde çalışmışlar gibi işyeri giriş bildirgesi düzenleyerek haksız menfaat elde ettikleri, bu surette tüm sanıkların nitelikli dolandırıcılık ile sanıklar ..., ...,... ve ...’in resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.03.2014 tarih ve 2013/12-74-2014/140 E-K sayılı ilamı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere; ceza yargılanmasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı halinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanıkların savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193. maddesine yanlış anlam verilerek sanıkların sorgusu yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,