Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/26702 K.2020/10080

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın hesabının bulunduğu bankadan aradığını söyleyerek katılana ait açık kimlik ve anne kızlık soyadı gibi bilgileri elde ettikten sonra katılanın banka hesabında bulunan 8.100 TL parayı başka bir banka hesabına aktararak çektiği ve bu şekilde atılı suçu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanık savunması,

katılan beyanı, bankalar ve diğer kurumların yazı cevapları ile tüm dosya kapsamından, atılı suçun sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince hükmolunan adli para cezasının elde edilen haksız menfaatin iki katından az olamayacağı gözetilmeyerek sanık hakkında eksik adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından, hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmemesi hususunun da infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.