Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/27332 K.2020/10162

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Yokluğunda verilen hükmün sanığa 06/05/2014 tarihli tebliğ işleminin, "adresin kapalı olması sebebiyle mahalle muhtarı imzasına teslim edilip 2 no'lu haber kağıdının kapısına yapıştırılarak ve komşusuna haber verilmek "belirtilmek suretiyle yapıldığı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21. maddesi ve muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinin birinci fıkrasında.

“Muhatap veya adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak kendisinin imzalaması gerekir.” hükmünü öngördüğü, bu itibarla.

Tüzüğün 28. maddesinde öngörülen şekilde ve maddede belirtilen kişilere sorularak imzaları da alınmak suretiyle, şayet imzadan çekinmeleri halinde bu husus da belirtilerek; en yakın komşusunun imzadan imtina ettiği belirtilmeden Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu cihetle; sanık tarafından öğrenme üzerine verilen 21/05/2014 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde kabulüyle sanığın öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın, Garanti Bankası .... Şubesi'ne ait 10/06/2011 tarih, 32.000,00 TL bedelli ve 8002058 nolu çeki tamamen sahte olarak düzenlediği, yaptığı alışverişte ...'a verdiği, bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı, sanığın resmi belgede sahtecilikte bulunduğu ve hileli hareketlerle haksız menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda; sanık savunması,

bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğini sabit gören mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak, bu hususun, koşullarının oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.