Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/29627 K.2019/14211

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak, 06/04/2013 tarihi yerine, 2013 yılı yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

6545 sayılı Kanun'un 84. maddesi gereğince 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 6. bendinde yer alan “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte, sulh ceza mahkemelerince verilen kararlardan Yargıtay incelemesinde olanlar hakkında sadece görev nedeniyle bozma kararı verilemez.” hükmü gereğince tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın kuyumcu olup, sürekli altın alıp sattığı müşterisi olan katılana hırsızlık olaylarının arttığını, altınlarının çalınabileceğini, kendisine getirip vermesi halinde kasasında ücretsiz olarak muhafaza edeceğini ve ne zaman isterse geri vereceğini söyleyerek kendisinden herhangi bir ücret almadan işyerinde bulunan kasada muhafaza etmek amacıyla bir adet altın bilezik, iki adet gümüş yüzük ve birer adet gümüş künye ile gümüş zinciri teslim aldığı halde, söz konusu ziynet eşyalarını teslim edilme nedenine aykırı olarak kendi yararına mal edindiği, bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Katılanın suça konu ziynet eşyalarını sanığa vermesinin hizmet ilişkisi ile ilgili olmayıp güven ilişkisine dayandığı, zira kuyumcuların müşterilerinin altınlarını saklama vazifelerinin bulunmadığı ve sanığın söz konusu altın ve gümüşleri katılana iade etmediği dikkate alınarak, sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, kartvizit suretleri ve tüm dosya kapsamından;

sanığın, müşterisi olan katılandan saklamak için emaneten teslim aldığı altın ve gümüşleri kendisine iade etmeyip uhdesinde tutarak yarar sağlaması şeklinde sübut bulan eyleminin, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamına alınan ve TCK 155/1.maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde hataya düşülerek beraatine hükmedilmesi,