Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/3037 K.2018/1463

Tefecilik suçundan yapılan yargılama sonunda sanığın beraatine dair hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

“6545 sayılı Kanunun 31. maddesiyle, 04.02.1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, 'Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır' hükmüne yer verilmiş olunması karşısında;

sanık hakkında tefecilik suçundan 30.07.2012 tarihli iddianame ile dava açıldığı ve bu suç kapsamında yargılama yapılarak 07.03.2013 tarihli hükümle delil yetersizliği sebebi ile tefecilik suçundan sanığın beraatine hükmedildiği, 19.11.2014 tarihli tebliğnamenin suç kısmında sehven ‘’bedelsiz senedi kullanma’’ suçunun yazılı bulunduğu, iddianame ve yargılamanın kül halinde 5237 sayılı TCK'nın 241.maddesinde düzenlenen tefecilik suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla,