Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/30565 K.2021/981

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın arkadaşı katılan ... ile İş Bankası Şubesi’ne giderek, katılanın bankadan parasını çektiği sırada hesap numarasını ezberleyerek cep telefonuna kayıt ettiği, sanığın katılanın İş Bankası’ndaki hesabından rızası dışında para çekmeye karar vererek, 11.08.2009 tarihinde Mezitli İş Bankası Şubesi’ne giderek katılanın hesap numarasını söyleyip bu hesap numarasının kendisine ait olduğunu, hesabından 900 TL para çekeceğini söylediği, bankada işlem yoğunlu olması ve banka görevlisinin dalgın olması nedeniyle sanıktan kimlik sormayarak, katılanın hesabından 900 TL parayı sanığa ödediği,

daha sonra sanığın İş Bankası Mersin Üniversitesi Kampüsü Şubesi’ne giderek aynı yöntemle para çekmek istediği, banka görevlisi olan tanık ...'in işlemlerini yapmak amacıyla, sanıktan kimliğini ibraz etmesini istediği, sanığın banka görevlisine bu bankaya yeni mi atandığını, kendisinin daha önceden Mersin Üniversi maliye bölümünden mezun olduğunu, şu anda da aynı üniversitede araştırma görevlisi olarak görev yaptığını, kimliğini çantasında unuttuğunu söyleyerek, banka görevlisine güven telkin etmesi üzerine,

banka görevlisinin katılan ... ‘in fon hesabından sanığa 765 TL ödeme yaptığı, sanığın daha sonra belirli aralıklarla aynı banka görevlisine giderek, banka görevlisi olan tanık ...'dan oluşturduğu güven telkininden de yararlanarak katılan ...’e ait hesaptan 09.09.2009 tarihinde 750 TL, 23.09.2009 tarihinde 440 TL, 09.10.2009 tarihinde 758 TL, 02.10.2009 tarihinde 433 TL, 13.10.2009 tarihinde 350 TL ve 20.10.2009 tarihinde ise 326 TL olmak üzere, toplam 4.740 TL parayı, katılan ...’in bilgisi ve rızası dışında çekerek kullandığı, bu suretle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda;

suça konu banka hesabının sanığa ait olup olmadığını katılan ... A.Ş yetkililerince yapılacak basit bir kimlik denetimiyle ortaya çıkmasının mümkün olduğu, bu hâliyle dolandırıcılık suçunun unsuru olan nitelikli yalanın, kamu davasına konu olayda bulunmadığı, bu nedenle dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmayacağı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.