KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/31450 E., 2021/2981 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi Kötüye Kullanma, Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kulanma
- Hüküm
- Görevi kötüye kullanma ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından ayrı ayrı beraat
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Görevi kötüye kullanma ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, Cumhuriyet savcısı ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, katılan ... vekili sıfatıyla, davalı ... aleyhine Köyceğiz Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/84 esasına kayden açtığı ve kısmen kabulüne karar verilen tazminat davasında, kararda belirtilen tutarı tahsil ettiği halde katılana bilgi vermediği gibi çeşitli tarihlerde katılandan masraflar ve vekalet ücreti karşılığında ödemeler aldığı ve katılanın tahsil edilen miktardan haberdar olup,
tarafına ödeme yapılmasını istemesi üzerine vekalet ücreti alacağından kaynaklanan yasal hapis hakkını kullandığını söyleyerek belirtilen miktarı uhdesinde tutmaya devam etmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve görevi kötüye kullanma suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın görevi kötüye kullanma suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığı,
güveni kötüye kullanma suçu açısından da Avukatlık Kanunundaki avukatların hapis hakkına ilişkin özel düzenlemeler ve Borçlar Kanunundaki genel hükümler değerlendirildiğinde sanığın hapis hakkını kullanmasının haklı ve kanuni gerekçelere dayandığı, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleriyle verilen mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve görevi kötüye kullanma suçlarından ayrı ayrı beraatine karar verildiği halde gerekçeli karar başlığında güveni kötüye kullanma suçunun yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/31450, K. 2021/2981, 15 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama