KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/32116 E., 2020/10539 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- 1- Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet (Ayrı ayrı
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
2- Dolandırıcılık suçundan TCK'nın 157/1, 52/2, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet (Ayrı ayrı)
Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıkların müdafileri ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
6545 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.
Temyiz incelemesine konu suçlardan resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, suç tarihi itibariyle yürürlükte olan TCK’nın 204/1. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı kanunun 157/1. maddesi uyarınca bir yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olması gözetildiğinde;
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/32116, K. 2020/10539, 22 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama