KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/33673 E., 2021/3190 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 158/1-g,168/2,62/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü; Mahkeme hükmünün tür ve miktar itibariyle duruşma sınırı dışında kalması nedeniyle sanık müdafisinin duruşma talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan temyiz incelenmesinde;
Sanığın, suç tarihi itibari ile "... Gübre Peyzaj Tic.Ltd.Şti.'nin" yetkilisi olduğu, olay tarihinde "sahibinden.com" isimli alışveriş sitesinde 500 TL bedel karşılığında televizyon satış ilanı yayınladığı, bu ilanı gören katılanın ...
Ltd.Şti Ankara yetkilisi olduğunu beyan eden sanıkla irtibat kurduğu ve ilanda yayınlanan televizyonu 500 TL'ye satımı konusunda anlaştıkları, katılanın satım bedelini sanığın yetkilisi olduğu şirketin Yapı Kredi Bankası Tunalı şubesindeki hesabına gönderdiği, ancak sanığın 20 gün kadar beklenilmesine rağmen anlaşma konusu televizyonu katılana göndermediği, daha sonra sanığın başka model televizyon gönderileceği, arada fiyat farkı olduğu gibi çeşitli bahaneler ileri sürerek katılandan toplamda 2.750 TL para aldığı, ancak satım konusu eşyayı bir türlü teslim etmeyerek oyaladığı,
bu surette sanığın basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği kabul olunan somut olayda,
Sanığın kısmen tevil yollu ikrar içeren savunması, katılan beyanı, banka hesap hareketleri, mesaj tutanakları, ticaret sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Dosya kapsamında sanığın eyleminin, Yargıtay CGK'nın 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407; 2013/140 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı ve sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılandan birden fazla menfaat temin etmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hususları hakkında aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/33673, K. 2021/3190, 18 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama