Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/34696 K.2021/6121

TCK'nın 158/1-d,62,52,53 ve CMK'nın 326/son maddesi gereğince TCK'nın 37,157/1,62,52,53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan ... vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in, katılan ...'a yardım ederek güvenini kazandığı, daha sonra diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte müştereken hareket ederek, katılanın evini kredi çekmek için ipotek göstereceklerini söyleyerek evin tapusunun sanık ...'a devrini sağladıkları, kullanılan krediye ...’nın eşi sanık ...’ın da kefil olduğu, sanıkların bu şekilde hileli hareketlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda;

sanık ...'in katılan ...'a yardım ederek güvenini kazandıktan sonra diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte müştereken hareket ederek mağdurun evini kredi çekmek için ipotek göstereceklerini söyleyerek evin tapusunu ...'a devretmek suretiyle üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu kabulü ile sanıkların savunmaları, katılanların ve tanıkların beyanları, tapu kayıtları ile dosya kapsamı itibariyle sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 22/06/2015 tarih ve ... K. sayılı bozma ilamına konu edilen ilk hükümde, sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 3 yıl 4 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bu hükümlerin sadece sanıklar tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, aleyhe bozma yasağı ve kazanılmış hak çerçevesinde önceki hükümlerde belirlenen sonuç cezaların sanıklar hakkında uygulanmasıyla yetinilmesi yerine, önce nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması, daha sonra CMK’nın 307/4 maddesi gereğince aleyhe bozma yasağı uyarınca tekrar hükümler kurulması suretiyle infazda tereddüt oluşturulması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1., 2. ve 3. bentlerinin 4. paragraflarından sonra gelmek üzere "Ceza miktarı itibariyle Yargıtay bozma ilamı öncesindeki kazanılmış hakkın gözetilerek,