Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/36208 K.2019/6988

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteme yetkisi bulunmadığından, bu konudaki isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede;

Katılanın kendine ait aracın satışına yardımcı olması için önceden tanıdığı sanığa vekalet verdiği, sanığın bu vekaleti kullanarak katılana ait aracı 23.500 TL’ye başka bir şahsa sattığı, ancak aracın parasını katılana vermediği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, taraflar arasında belirlenen işlerin yapılması için ücretli bir hizmet ilişkisi bulunmadığından, sanığın eyleminin TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen “basit güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğu gözetilerek,

sanığın eylemine uyan ve TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, TCK’nın 67/1-d maddesine göre zamanaşımını kesen son işlem olan 16/02/2010 tarihli mahkumiyet hükmü tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak,