Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/36576 K.2021/6090

Dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın kız arkadaşının kendisinden hiçbir sorun yokken ayrılmak istemesi üzerine kız arkadaşına büyü yapılmış olduğunu düşündüğünü arkadaşı ...'ye bahsettiğinde onun yönlendirmesi ile telefonda sanıkla tanıştığı, sanığın para karşılığında büyüyü ortadan kaldırabileceği vaadiyle katılandan toplamda 6800 TL haksız menfaat temin ettiği olayda; sanığın savunması, katılan beyanları, tutanaklar, Facebook sitesi yazışma çıktıları, dekontlar, iletişim tespiti, bilirkişi raporu ile dosya kapsamından sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın, sanığa bu durumu söylediğinde büyüyü kaldırabilceğini, fakat 6800 TL para istediğinden, katılanın da muhtelif zamanlarda bu parayı parça parça gönderdiğini söylediği, dosyada da buna ilişkin dekontlar da bulunduğu anlaşıldığından, sanığın tek anlaşma ile istediği paranın değişik zamanlarda yatırılması hususunun TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması anlamına gelmeyeceğinden, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,