KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2017/36749 E., 2021/5594 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nın 158/1-f-son, 35/1-2, 52, 52/4, 53/1-2-3, 63/1, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, temyiz dışı sanık ... Tavukçu ile birlikte "sahibinden.com" isimli internet sitesinde cep telefonu ilanı verdiği, telefonla irtibat kuran müştekinin cep telefon bedeli olarak havale ettiği 1.000 TL'nin yanlış hesaba aktarılması sonucu menfaati temin edemeyen sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in daha başlangıçta dolandırmak maksadı ile ilanda kendi adlarına olmayan telefon numaraları verdikleri, müştekiye bir adet kulaklık ile bir adet de arka kapak gönderdikleri ve sanığın bu şekildeki eylemleri ile atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması ve müşteki beyanı ile tüm dosya kapsamından nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunun sanık tarafından işlendiğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık hakkında bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu halde gerekçeli karar başlığında bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş ve tebliğnamedeki bu hususta düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/36749, K. 2021/5594, 20 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama