Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/37820 K.2021/5029

Resmi belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik, banka veya kredi kartının kötüye kullanılması, elektronik haberleşme kanununa muhalefet suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...'a ait nüfus cüzdanınını ele geçirip, fotoğrafını çıkartıp yerine kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle sahte nüfus cüzdanı oluşturduğu, müşteki Samet'in çalışmış olduğu Turkcell mağazasına giderek sahte nüfus cüzdanını ibraz edip katılan ... adına abonelik sözleşmesi imzalayıp [TELEFON] numaralı telefon hattı ile VINN modem aboneliği aldığı ve abonelik bedelini ödemediği;

müşteki Bayram'ın çalıştığı Hedefim İletişim Turkcell İletişim Merkezine giderek sahte nüfus cüzdanını ibraz edip I phone Bireysel Akıllı Telefon Kampanya Taahhütnamesi'ni imzalayıp IPhone 5 S Gold Marka telefon cihazı satın aldığı ve bedelini ödemediği; almış olduğu cep telefonu cihazını katılan ...'a ait nüfus cüzdanı fotokopisinin üzerine telefonu sattığını yazarak katılan ...'e 1550 TL karşılığında sattığı.

Kuveyt Türk Katılım Bankası A.Ş Antalya Şubesine giderek sahte nüfus cüzdanını ibraz edip kendisini ... olarak tanıtıp banka kartı başvurusunda bulunduğu ve kartı teslim aldığı, banka görevlisine hesabındaki parayı çekmek istediğini söyleyip dekontu imzalayarak katılan ...'ın banka hesabında bulunan 1.325 TL parayı çektiği, bu suretle atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

1-Sanık hakkında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet ile banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde; Sanığın ikrar içeren savunması, abonelik sözleşmesi ve ekleri, önödeme tebligatı, banka kayıtları, ödeme makbuzu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08/12/2015 tarih ve 2014/15-290 E. 2015/494 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere, sanığın katılan ...'ın banka hesabından para çekmesi eyleminin aynı zamanda nüfus müdürlüğü'nün maddi varlığı olan nüfus cüzdanı kullanmak suretiyle TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumunun aracı kılınması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu da oluşturduğu gözetilip, 5237 sayılı TCK'nın 61.maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınarak,

alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve yukarıda anılan karar gereğince tebliğnamede nitelikli dolandırıcılık suçundan suç vasfı yönünden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, yine elde edilen haksız menfaat miktarı 1325 TL olmasına rağmen temel adli para cezasının 90 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, verilen cezaların fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-a-Sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde;

a-1-Kurulan hükümlerde suçun hangi mağdura yönelik işlendiğinin denetime olanak verecek şekilde gerekçede ve hükümde gösterilmemesi,

a-2-Sanığın sahte nüfus cüzdanı ile farklı tarihlerde imzaladığı sözleşmeler ile telefon modem aboneliği ve telefon cihazı alması, sonrasında bedellerini ödememesi eylemlerinde mağdurun Turkcell firması olduğu, sanık hakkında TCK'nın 61. maddesi dikkate alınarak tek bir nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulup TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri tesisi,

b-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarih, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan belgede sahtecilik suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, sanığın, aynı suç işleme kararı ile Kanun’un aynı hükmünü değişik zamanlarda ve farklı mağdura karşı birden fazla kez ihlal etmesi halinde sanık hakkında TCK'nın 61. maddesi dikkate alınarak tek bir resmi belgede sahtecilik suçundan temel ceza tayin edilmesi ve TCK’nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin,

yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri tesisi,

c-Sanık hakkında banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanığın, sahte kimlik ibraz ederek banka kartı başvurusunda bulunup, düzenlenen banka kartını kartı teslim alması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 245/2. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde TCK'nın 245/1. maddesi gereği mahkumiyetine hükmedilmesi,