KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/38119 E., 2019/3233 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5411 sayılı kanuna muhalafet, açığa atılan imzanın kötüye kullanılması
- Hüküm
- Sanıklar .. ve ...hakkında 5411 sayılı kanuna muhalefet suçundan beraat, sanıklar ... hakkında TCK’nın 209/1, 62 ve 51. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
5411 sayılı kanuna muhalefet suçundan sanıklar... ve....hakkında verilen beraat hükümleri ile, sanıklar... ve ... hakkında açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan verilen mahkumiyet hükümleri, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili, katılan ... A.Ş. vekili, sanık ... müdafisi, sanık ... müdafisi, sanık ... müdafisi ve sanık ... müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29/05/2012 gün ve 2012/Bşk-28 Esas ve 2012/28 Karar sayılı kararında da belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” hükmüne yer verilmiştir.
Katılan ...’nun, katılan bankada kefil olduğu belgelere dayanılarak, katılan banka memurları olan sanıklardan ..., ..., ... ve ...’ın iştiraki ile kredi çekildiği ve katılanın bu nedenle borçlandırıldığı iddia olunması, sanıkların eylemlerinin 5411 sayılı yasada düzenlenen “bankacılık kanunu kapsamında zimmet” sevk maddeleri gösterilerek 05/12/2012 tarihli Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/62 esas, 2012/433 sayılı görevsizlik kararı verilmesi, görevsizlik kararı üzerine mahkemece yapılan yargılama neticesinde de bir kısım sanıklar hakkında 5411 sayılı kanuna muhalefet suçundan beraat kararı verilmiş olması ile sübut halinde sanıkların eylemlerinin 5411 sayılı Kanun'un 160. maddesinde düzenlenen zimmet suçu kapsamında kalacağının anlaşılması karşısında,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/38119, K. 2019/3233, 2 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama