KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2017/4710 E., 2019/593 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılana ait aracı hurdaya çıkarmak için alan sanığın, işlemleri takip etmek üzere trafik tescil müdürlüğüne gittiğinde aracın trafik kaydının çıkmadığı, aracın kayıtlı olduğu katılana ait şirketin ticaret sicilinden terkin edildiği, vekaletnamenin ve imza sirkülerinin geçersiz olduğunun anlaşıldığı,
sanığın savunmalarında bu nedenle aracın hurdaya ayrılma işlemlerini yaptıramadığını beyan ettiği, bunun üzerine aracı hurdalığın yanındaki tarlada bırakarak katılanı durumdan haberdar ederek aracını bulunduğu yerden almasını söylediğini, araca ait ruhsat ve plakayı geri vermek istediğini ancak katılanın bu belgeleri de almaktan imtina etmesi nedeniyle bu belgeleri katılanın kiracısı üçüncü kişiye teslim ettiğini beyan ettiği, katılanın beyanları ve 01/06/2013 tarihli tutanakla aracın bulunduğu arazide araç üzerinde yapılan görgü tespitinde aracın akislerinin, aküsünün, bujilerinin ve göstergelerinin olmadığı,
kapı kilitlerinin parçalanmış, döşemelerin sökülmüş olduğu, ön arka farların kırılmış olduğunun tespit edildiği, bu itibarla sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; söz konusu aracın katılan tarafından ne şekilde sanığa teslim edildiğinin ispat olunamadığı, taraflar arasında düzenlenmiş herhangi bir teslim tutanağının dosyada bulunmadığı, araçtaki eşyaların baştan itibaren olup olmadığının belirlenemediği, sanığın aracın hurdaya ayrılması için bazı resmi girişimlerde bulunduğu, sanık savunmalarının dosyadaki belgelerle uyumlu olduğu hususu da dikkate alınarak,
aracın teslim sırasında durumu ve sözleşme ilişkisi kapsamında taraflar arasında hukuki ihtilaf bulunduğu anlaşıldığından, bu nedenle sanığın atılı suçu işleme kastının her türlü şüpheden uzak yeterli kesin ve inandırıcı delillerle belirlenemediği, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2017/4710, K. 2019/593, 11 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama