Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/6552 K.2019/9384

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana sattığı tekne motoru karşılığında kendisinden beş adet senet aldığı, katılanın borçlusu olduğu söz konusu senetleri ödeyememesi üzerine, sanığın bu senetlerden başka 1.065 euro ve 2.300 dolar bedelli iki adet senedin katılan adına sahte olarak düzenlenmesini sağladıktan sonra, söz konusu senetlere dayalı olarak katılan aleyhinde icra takibi başlattığı, bu suretle nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Sanığa yüklenen, 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun, yasada öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, TCK’nın 67/1-a maddesine göre zamanaşımını kesen son işlem tarihi olan sanığın sorgusunun yapıldığı 10/05/2011 tarihinden,

temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporları, icra dosyaları, ticaret sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.