Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/9794 K.2019/14921

TCK 207/1, 43, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 02/11/2010 tarih, 2010/110 Esas-2010/296 Karar sayılı kararıyla atılı suçlardan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27/02/2014 tarih, 2013/351 Esas-2014/45 Karar sayılı kararıyla hükmün açıklanmasına karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde işlediği Amasya (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/09/2013 tarih ve 2013/104 Esas-2013/482 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine ilişkin kararında belirtilen TCK'nın 86/2 maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında olduğu ve yine TCK'nın 106/1 maddesinde düzenlenen tehdit suçunun da 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı,

bu doğrultuda, Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/197 Esas-2013/194 Karar sayılı ve 23/10/2017 tarihli Ek Kararı ile sanık hakkındaki davaların uzlaştırma işlemlerinin olumlu sonuçlanması nedeniyle düşürülmesine karar verildiği ve anılan Ek Kararın 14/11/2017 tarihinde kesinleştiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakta olup sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 02/11/2010 tarih, 2010/110 Esas-2010/296 Karar sayılı hükmünün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,