Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2781 K.2020/10737

Dolandırıcılık ve 5809 sayılı kanuna muhalefet suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Zamanaşımı süresi içerisinde sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılarak yargılama yapılması mümkün görülmüştür.

Sanığın, arkadaşı olan katılana ait kimliği kendisine yardımcı olmak amacıyla aldığı, üzerine fotoğrafını koyarak sahte kimlik sureti elde edindiği, bu sureti kullanıp katılan adına abonelik sözleşmeleri imzalayarak GSM hatları aldığı ve faturalarını ödemediği, hileli hareketlerle haksız menfaat temin ettiği iddia edilen somu olayda;

1-Sanık hakkında 5809 sayılı kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanık hakkında kurulan hükümde doğrudan verilen adli para cezası miktarına göre kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından suç vasfına yönelik olmadığı anlaşılan temyiz isteminin REDDİNE,

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Suça konu olayda Nüfus Müdürlüğü'nün maddi varlığı olan kimlik suretinin kullanılması karşısında, sanığın eylemlerinin TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,