Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4438 K.2020/1556

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...'i arayarak kendisini ... olarak tanıttığı, katılanın eşi ...'nın kendilerine daha önceden yardım etmesi nedeniyle Kemalpaşa'da bir araziyi uygun fiyata satacaklarını belirtip katılanları Kemalpaşa'ya çağırdığı, katılanların da Kemalpaşa ilçesine giderek sanık ile buluştukları, sanığın yanında engelli bir kişinin daha bulunduğu, sanığın, buluştukları yerin yakınındaki araziyi katılanlara gösterdiği ve uygun fiyata vereceklerini vaadettiği ve katılanların yanlarında getirdikleri 3 adet bileziği aldığı, katılanlara da annesinin hediye gönderdiğini söyleyerek bir kaç parça sahte altın verdiği,

daha sonra yanında bulunan engelli şahsı eve bırakmak için katılanların yanından ayrıldığı ve bir daha dönmediğinin iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre taraflar arasında uzlaştırma yönünde verilen bozma sonucu uzlaştırma sağlanamadığı ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında verilen ve ertelenen uzun süreli hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nun 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun altsoy dışında kalan kişiler bakımından infaz tamamlanıncaya kadar uygulanmasına, altsoyu bakımından ise uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,